OMÓWIENIE BUDOWY CHŁODZENIA
radiator
Testowany Cooler Master Hyper 411 Nano występuje w wersji z czarną, stonowaną stylistyką, choć producent oferuje również wariant wyposażony w wentylator z podświetleniem ARGB. Górna część radiatora prezentuje się dość minimalistycznie. Centralnie umieszczono logo Cooler Master, natomiast po obu stronach zastosowano delikatne różnice w wysokości finów, które nadają całości subtelnej dynamiki wizualnej. Skrajne partie formują charakterystyczny, trójkątny zarys.
Najbardziej rzucającym się w oczy elementem są jednak wystające końcówki rurek cieplnych, widoczne na górze radiatora. Z jednej strony zabieg ten może sprawiać wrażenie surowości konstrukcji i braku maskującej płytki górnej, z drugiej jednak należy pamiętać, że Hyper 411 Nano projektowany był jako chłodzenie kompaktowe.
W tej klasie gabarytowej uproszczona konstrukcja jest w pełni uzasadniona zarówno pod względem funkcjonalnym, jak i kosztowym. Na uwagę zasługuje również kształt samych finów, które nie są klasycznie prostokątne, lecz przyjmują formę pośrednią pomiędzy prostokątem a półokręgiem, co wyróżnia konstrukcję na tle wielu konkurencyjnych modeli.
Pod względem wymiarów chłodzenie zostało wyraźnie zaprojektowane z myślą o mniejszych obudowach. Całość mierzy około 102 mm długości, 85 mm szerokości oraz 136 mm wysokości wraz z zamontowanym wentylatorem. Taka specyfikacja sprawia, że model ten bez większych problemów powinien zmieścić się w większości obudów micro-ATX, natomiast w konstrukcjach mini-ITX kompatybilność może już zależeć od konkretnego projektu wnętrza. Chłodzenie współpracuje z podstawkami Intel LGA 1851/1700/1200/1151/1150/1155/1156 oraz AMD AM5 i AM4.
Radiator składa się z około czterdziestu aluminiowych finów, rozstawionych w odstępach bliskich 2 mm, z niewielkimi, produkcyjnymi odchyleniami. Przez całą strukturę przechodzą cztery rurki cieplne wygięte w kształt litery „U”, co w praktyce daje osiem punktów styku z żeberkami. Taka konfiguracja zapewnia równomierne rozprowadzanie energii cieplnej po całej powierzchni radiatora.
Waga zestawu wraz z wentylatorem wynosi około 436 gramów, natomiast sam radiator to około 322 gramy, co jest wartością bezpieczną dla płyty głównej nawet w mniejszych konstrukcjach.
Konstrukcyjnie Hyper 411 Nano wykonany jest głównie z aluminium. Choć miedź charakteryzuje się niemal dwukrotnie wyższą przewodnością cieplną (około 401 W/mK względem 237 W/mK dla aluminium), w praktyce chłodzenia w pełni miedziane są rzadko spotykane ze względu na znacznie wyższą masę, koszt produkcji oraz większe obciążenie dla gniazda procesora i laminatu płyty głównej.
Z tego punktu widzenia wybór aluminium pozostaje rozsądnym kompromisem pomiędzy wydajnością, wagą i trwałością konstrukcji.
Podstawa radiatora wykorzystuje konstrukcję typu direct touch, w której miedziane rurki cieplne mają bezpośredni kontakt z rozpraszaczem ciepła procesora. Choć wizualnie taka powierzchnia prezentuje się mniej efektownie niż jednolita, niklowana stopa, ma ona realną przewagę pod względem przewodnictwa cieplnego.
Wewnętrzna struktura rurek cieplnych pozwala na bardzo szybki transport energii cieplnej, co w praktyce może poprawiać responsywność chłodzenia na nagłe skoki temperatury. Minusem tego rozwiązania jest jednak mniej idealna, nierówna powierzchnia styku pomiędzy rurkami a procesorem oraz brak warstwy niklu, która w wielu konstrukcjach pełni funkcję ochrony antykorozyjnej.
wentylatory
- Model: –
- Wymiary: 92 x 92 x 25.4 mm
- Prędkość obrotowa: 650 – 2500 RPM (z tolerancją ±10%)
- Przepływ powietrza: 45.14 CFM
- Ciśnienie statyczne: 3.25 mm H2O
- Łożysko:
- Zweryfikowany czas MTTF: 160.000 godzin przy 25℃
- Poziom hałasu: > 30.04 dB(A)
- Napięcie: 12V DC
Za przepływ powietrza odpowiada jednostka o nietypowych wymiarach 90 x 90 x 25.4 mm. To pierwsza od dawna jednostka z tego typu wentylatorami jaką testuję na łamaxh Whatnext.pl
Konstrukcja opiera się na 9-łopatkowym wirniku, który obraca się w zakresie od 650 do 2500 RPM (z tolerancją ±10% – realnie w moim teście było to RPM). Za system zasilania służy kabel 4-pin PWM.
Zastosowany wentylator to autorska jednostka Cooler Master, niedostępna w sprzedaży detalicznej. Pod względem wizualnym przypomina serię SickleFlow Edge, szczególnie w kontekście kształtu łopatek. Jest to 92-milimetrowy wentylator PWM z siedmioma łopatkami, oferujący maksymalny przepływ powietrza na poziomie 45.14 CFM oraz ciśnienie statyczne rzędu 3,25 mmH₂O.
Producent nie podaje oficjalnie typu zastosowanego łożyska, jednak deklarowana żywotność na poziomie około 160.000 godzin sugeruje zastosowanie konstrukcji zbliżonej do rozwiązań typu rifle lub loop dynamic bearing. Maksymalny poziom hałasu określono na około 30 dBA, co odpowiada głośności cichego szeptu.
Na tylnej części wentylatora zamontowano metalowe klipsy, które umożliwiają szybki montaż i demontaż bez konieczności używania osobnych zaczepów. Jest to rozwiązanie wygodne i sprawiające wrażenie bardziej „premium” w porównaniu do klasycznych, oddzielnych spinek.
