Ludzie tracą węch. Co może stać za tym zjawiskiem?

Zarówno badania rozpoczęte niemal dziesięć lat temu, jak i nowe analizy sporządzone przez naukowców z Chin sugerują, że ludzie mają coraz słabszy węch.

Artykuł związany z wynikami tych najnowszych badań został opublikowany w PLOS Genetics i opisuje dokonania zespołu zarządzonego przez Bingjie Li z Shanghai Institute of Nutrition and Health. Tamtejsi naukowcy zaprosili do udziału w eksperymencie 1000 Chińczyków i 364 etnicznie zróżnicowanych mieszkańców Nowego Jorku.

Czytaj też: Uczenie maszynowe i zmysł węchu. W szkoleniu pomógł nietypowy organizm

Zadaniem ochotników było wąchanie 10 różnych zapachów. Szczególnie interesujące były dwa z nich, czyli woń syntetycznego piżma zwanego galaksolidem i cząsteczki związanej z zapachem spod… pach. Oba te zapachy mają charakterystyczną cechę, ponieważ ludzie mają tendencję do ich kompletnego nie wyczuwania bądź robienia tego w zupełnie inny sposób niż pozostali. Uczestnicy badania mieli oceniać intensywność i jakość zapachów w 100-punktowej skali. Z kolei naukowcy zajmowali się badaniami nad zmiennością genetyczną w genach tych osób odpowiedzialnych za przetwarzanie zapachów.

Być może ludzki węch pogarsza się od kiedy dominującą rolę zaczął odgrywać u nas wzrok

W ten sposób doszło do identyfikacji dwóch nowych receptorów zapachowych. Pierwszy z nich odpowiada za woń galaksolidu – słodką i pudrową, przydatną w produkcji perfum. Z kolei drugi z receptorów odpowiadał za wykrywanie substancji chemicznej zwanej 3M2H. Związek ten jest jednym z około 120 składających się na zapach ludzkiego ciała. Mutacje w genach kodujących oba receptory okazały się warunkować postrzeganie zapachów w mniej lub bardziej intensywny sposób.

Czytaj też: Teoria ewolucji coraz popularniejsza. Amerykanie przestają ją podważać

Dalsze analizy wykazały natomiast, że osłabianie ludzkiego węchu może być kwestią ewolucyjną, co byłoby zgodne z hipotezami o tym, iż nasz węch pogorszył się, gdy wzrok stał się naszym dominującym zmysłem. Potencjalnym potwierdzeniem takiego scenariusza jest spostrzeżenie autorów, którzy zauważyli, że osoby posiadające starsze warianty genów odpowiedzialnych za rozróżnianie zapachów lepiej radzą sobie z tym zadaniem.