WRÓĆ DO STRONY
GŁÓWNEJ
Nauka

Skamieniałość sprzed 165 mln lat rzuca światło na ewolucję ssaków

Skamieniałość Microdocodon gracilis, licząca 165 milionów lat, należała do zwierzęcia przypominającego ryjówkę. Znalezisko pokazuje najwcześniejszy przykład współczesnych kości gnykowych w ewolucji ssaków. 

Kości gnykowe łączą grzbiet jamy ustnej z przełykiem i krtanią. Te same kości u współczesnych ssaków, w tym ludzi, są ułożone w kształt litery „U”. Pomagają nam one transportować i przełykać przeżutą żywność i płyny. Ssaki są znacznie bardziej złożone niż inne żywe kręgowce jeśli chodzi o przeżuwanie pokarmu. Inne zamiast tego łykają ogromne porcje, a nawet zdobycz w całości.

Czytaj też: Australijskie koty zabijają ponad 2 miliardy dzikich zwierząt każdego roku

Współczesny aparat gnykowy jest ruchomy i pozwala mięśniom gardła kontrolować skomplikowane funkcje transportu i przełykania pokarmów lub płynów. Inne kręgowce również posiadają kości gnykowe, ale ich są proste i podobne do pręcików, bez ruchomych stawów między segmentami. Mogą połknąć pokarm w całości lub w dużych porcjach. Jednak to, kiedy i jak ta unikalna struktura gnykowa pojawiła się po raz pierwszy u ssaków, od dawna było kwestią sporną wśród badaczy. Zwrotem akcji w tej sprawie okazało się znalezienie szczątków Microdocodon gracilis. Po zrobieniu szczegółowych zdjęć i zbadaniu skamieniałości pod mikroskopem, naukowcy zrozumieli, że to jurajskie zwierzę posiadało drobne kości gnykowe, podobne do tych u współczesnych ssaków.

Niewielkie, ryjówkowate zwierzę ważyło prawdopodobnie od 5 do 9 gramów oraz posiadało smukłe ciało i wyjątkowo długi ogon.

[Źródło: phys.org; grafika: Zhe-Xi Luo]

Czytaj też: W jaki sposób doszło do ewolucji tych podziemnych zwierząt?