PODSUMOWANIE
wygląd / jakość wykonania
XPG Maestro Plus 62DA to sumarycznie ładnie chłodzenie. Całość jest wykonana z dbałością o detale – od czarnego lakieru na finach, przez estetyczne ramki wentylatorów, aż po magnetyczny, szklany panel na topie. Jakość materiałów jest wysoka, a cyfrowy wyświetlacz nie wygląda jak „tani gadżet”, lecz jak integralna część nowoczesnego zestawu komputerowego. To sprzęt dla kogoś, kto chce efektu wizualnego zbliżonego do AIO, ale ceni niezawodność tradycyjnej wieży.
wydajność
Wydajność w teście 170 Wat jak na chłodzenie powietrzne jest bardzo dobra, szczególnie na maksymalnych obrotach (+- 1850 RPM). Jednak i m bardziej obniżamy obroty tym widoczniej ona na ich tle spada.
Jeśli chodzi o testy na konkretnym poziomie Wat, to jest zasadniczo bardzo dobrze. Na 200W jeszcze nawet zyskuje nad swoimi powietrznymi rywalami. Gorzej w teście 100 i 150 Wat bo tam są lepsi, ale ogólnie i tak tu jest bardzo ok.
kultura pracy
Analiza poziomu hałasu pokazuje, że XPG Maestro Plus 62DA to chłodzenie o bardzo szerokiej rozpiętości akustycznej. Na wykresie zbiorczym (10–100% PWM) widać, że jednostka ta startuje z bardzo niskiego pułapu około 40 dB(A), co czyni ją niemal niesłyszalną w spoczynku. Do poziomu 50% obrotów (ok. 1100–1200 RPM) chłodzenie zachowuje wzorową kulturę pracy, generując zaledwie 42 dB(A), co stawia je w ścisłej czołówce najcichszych testowanych jednostek w tym zakresie.
Sytuacja zmienia się po przekroczeniu progu 75% mocy. Przy maksymalnej prędkości obrotowej wynoszącej około 1850 RPM, poziom hałasu wzrasta do 53 dB(A). Choć na tle wydajnych chłodzeń wodnych (AIO), które potrafią generować nawet 68 dB(A), wynik ten wydaje się niski, to wśród chłodzeń powietrznych Maestro Plus 62DA jest już wyraźnie słyszalny.
Warto jednak zauważyć, że przy 100% obrotów XPG wypada znacznie lepiej (ciszej) niż wiele popularnych modeli AIO od Corsair, Arctic czy TComas, które w tych samych warunkach stają się wręcz uciążliwe.
rankingi opłacalności
Wskaźnik 'cena PLN / D °C ’ daje testowanemu dziś chłodzeniu XPG 42SA wysokie siódme miejsce w tym rankingu, aczkolwiek i tak jest to najniższe miejsce wśród chłodzeń powietrznych -nawet tych dwuwieżowych. Wydajność jest zasadniczo bardzo dobra na ich tle, ale cena gorsza (czytaj wyższa) od nich, i dlatego tak jest.
W pozostałych rankingach już tak dobrze nie jest, szczególnie w ’maksymalna temperatura testowa / maksymalne fabryczne obroty RPM’ – praktycznie sam koniec stawki. No ale co się dziwić – niskie obroty maksymalne i bardzo wysoka delta nic innego tutaj dawać nie mogą.
plusy
- atrakcyjny, nowoczesny wygląd chłodzenia
- solidne wykonanie całej konstrukcji
- estetyczne podświetlenie ARGB z możliwością synchronizacji
- asymetryczna budowa ułatwiająca montaż wysokich modułów pamięci RAM
- względnie cicha praca nawet przy zastosowaniu dwóch wentylatorów naraz
- pełna kompatybilność z wieloma podstawkami AMD / Intel
- cyfrowy wyświetlacz prezentujący temperaturę i poziom obciążenia
- wentylatory wykorzystujące trwałe łożyska typu FDB
- dobra wydajność w teście 200W (Ryzen 9 7900X)
minusy
- brak montażu offsetowego dla socketu AM5
- płaska podstawka typu direct-touch ogranicza efektywność
- wyraźna utrata wydajności wraz ze spadkiem obrotów wentylatorów
- bałagan w okablowaniu
