Elektroniczna skóra do monitorowania stanu zdrowia. Nie wymaga baterii ani procesora

dłonie

Inżynierowie z Massachusetts Institute of Technology (MIT) opracowali nową kategorię bezprzewodowych, podobnych do skóry czujników do noszenia, które nie wymagają baterii ani wewnętrznego procesora. Elektroniczna skóra i jej właściwości zostały opisane w czasopiśmie Science.

Rdzeń czujnika w postaci cienkiej folii tworzy azotek galu, substancja znana ze swoich właściwości piezoelektrycznych. Dzięki nim może zarówno emitować sygnał elektryczny w reakcji na obciążenie mechaniczne, jak i wibrować mechanicznie w odpowiedzi na impuls elektryczny.

Okazało się, że można wykorzystać dwukierunkową charakterystykę piezoelektryczną azotku galu do jednoczesnego wykrywania i transmisji bezprzewodowej. Stworzono monokrystaliczne próbki azotku galu, które połączono ze złotą warstwą przewodzącą, aby wzmocnić każdy przychodzący lub wychodzący sygnał elektryczny.

Elektroniczna skóra daje się łatwo założyć na prawdziwą, a w połączeniu z bezprzewodowym czytnikiem w telefonie bezprzewodowo pozwala monitorować puls, wydzielanie potu i inne sygnały biologiczne

Substancja może wibrować w odpowiedzi na bicie serca noszącej czujnik osoby i sól w pocie. Wibracje wytwarzają sygnał elektryczny, który może być interpretowany przez pobliski odbiornik. Umożliwiło to urządzeniu bezprzewodową komunikację danych z czujnika bez chipa lub baterii.

Czytaj też: Koniec z inwazyjnymi operacjami. Ten rozrusznik serca sam rozpuszcza się w organizmie

Zdaniem naukowców MIT odkrycia stanowią pierwszy krok w kierunku bezprzewodowych czujników pozbawionych chipów i baterii. Uważają również, że obecną technologię można wykorzystać w połączeniu z innymi selektywnymi membranami do śledzenia dodatkowych ważnych wskaźników.

W badaniu wykazano wykrywanie sodu, ale jeśli zmieni się membranę wykrywającą, można monitorować dowolny docelowy biomarker, taki jak glukoza lub kortyzol, związany z poziomem stresu. Wyniki badań inżynierów z Massachusetts Institute of Technology zostały po raz pierwszy opublikowane w czasopiśmie Science.