WRÓĆ DO STRONY
GŁÓWNEJ
Nauka

Nowy zwrot akcji w technologii edycji genów CRISPR

Dwójka naukowców podczas dwuletniej współpracy opracowała bardziej wydajną metodę wywoływania reakcji biochemicznych w komórkach. Innymi słowy, CRISPR w czystej postaci.

Mowa dokładnie o Wilfredzie Chenie, profesorze inżynierii chemicznej i Emily Berckman, doktorantki na Wydziale Chemii i Biochemii, którzy mogli przyśpieszyć swoją pracę przez sponsorowany przez Narodowy Instytut Zdrowia. Zajmijmy się najpierw samym pojęciem CRISPR. Ten w wolnym tłumaczeniu oznacza „skupiska regularnie umieszczanych krótkich powtórzeń palindromowych” i sprowadza się do specjalistycznego białka lub enzymu, który działa tak jak para nożyczek molekularnych, tnąc określone nici DNA lub je sekwencjonując.

Edycja genomu obejmuje zmianę tych sekwencji, a tym samym zmianę wiadomości genomowych. Można to zrobić, wstawiając pęknięcie w DNA i oszukując naturalne mechanizmy naprawy DNA komórki, aby wprowadzić pożądane zmiany. Jeśli jesteście zainteresowani tematem takiej zabawy w zmianę genów, polecam mini serial dokumentalny na Netflixie – Selekcja Nienaturalna.

A co takiego zawdzięczamy teraz wspomnianym naukowcom? Rzucenie poniekąd nowego światła na CRISPR, dzięki któremu możliwe jest pobudzenie enzymów do pracy w wyższym stopniu. W tej metodzie enzymy wykonują działaj jako katalizatory, aby przyspieszyć reakcje i przekazać nowy bodziec do następnego enzymu (a ten do następnego i tak dalej), aby wywołać szybciej stosowne zmiany w DNA. Ponadto udało im się znaleźć nowy, lepszy sposób na modyfikacje za sprawą ulepszonej technologii genetycznej znanej jako CRISPR/Cas9.

Cały proces obejmuje białko o nazwie Cas9, które wiąże się z docelowym segmentem DNA i tnie go w tym miejscu. Genetycy mogą teraz używać tego procesu do edycji kodu genetycznego w celu usunięcia mutacji powodujących chorobę lub inną dysfunkcję. Chen i Berckman nie edytują przy tym kodu genetycznego za pomocą CRISPR. Używają zmodyfikowanej formy Cas9, zwanej dCas9, która nie ma tej zdolności podobnej do “cięcia DNA” ale działa jako „super spoiwo”. Trzyma się szybko dowolnej ukierunkowanej sekwencji DNA i pozwala na precyzyjne umieszczenie rusztowań enzymatycznych i ich kaskadę reakcji.

ŹRÓDŁO: Phys