WRÓĆ DO STRONY
GŁÓWNEJ
Nauka

Zobaczcie jak zmieniły się obrazy tej samej supernowej na przestrzeni 20 lat

Obserwatorium rentgenowskie Chandra powróciło do obserwacji celu, który po raz pierwszy zobrazowano 20 lat temu. Ta świecąca chmura jest pozostałością po supernowej, która prawdopodobnie wybuchła w 1680 roku. Kiedy gwiazda Cassiopeia A osiągnęła kres swojego życia i skończyło jej się paliwo, eksplodowała, emitując ogromne pokłady energii. Eksplozja wytworzyła fale uderzeniowe, które rozświetliły kosmos i zostały namierzone z Ziemi. 

Widmo rentgenowskie to długość fali, którą obserwuje Chandra. Na powyższym zdjęciu kolorowa chmura jest zdjęciem rentgenowskim, na które nałożono również obrazy uchwycone przez teleskop Hubble’a. Cassiopeia A była pierwszym celem obserwacji w wykonaniu teleskopu Chandra, których dokonano w 1999 roku. To, jak wyglądało ówczesne obrazowanie eksplozji, możecie zobaczyć poniżej. Pokazuje to również skalę postępu, jaki dokonał się w dziedzinie astronomii na przestrzeni lat.

Czytaj też: Naukowcy zaskoczeni po zaobserwowaniu potężnej supernowej

Obecnie wiemy na przykład, że gaz w zewnętrznej skorupie pozostałości jest niesamowicie gorący i osiąga temperatury milionów stopni Celsjusza. Naukowcy wiedzą również, że niebieskie krawędzie rozchodzą się na zewnątrz w formie fali uderzeniowej przemieszczającej się z prędkością milionów kilometrów na godzinę. Cząstki w obszarze fali uderzeniowe osiągają dwukrotnie większą energię niż cząstki w Wielkim Zderzaczu Hadronów.

Z poprzednich analiz wynika, że Cassiopeia A składa się z krzemu, siarki, wapnia i żelaza. Pierwiastki te wytwarzają różne promieniowanie rentgenowskie, dlatego Chandra jest w stanie je rozróżnić i pokazać ich rozkład za sprawą różnych kolorów.

[Źródło digitaltrends.com; grafika: NASA]

Czytaj też: Kosmiczny pył z supernowej został znaleziony na Antarktydzie