Merkury posiada ogon. Jak to możliwe?

astronomia

Merkury jest najbliższą Słońca planetą naszego układu. wewnętrzną planetą w naszym Układzie Słonecznym. W zależności od tego, czy obiekt ten znajduje się akurat w peryhelium czy też aphelium, dystans oddzielający go od gwiazdy wynosi od 46 mln do niemal 70 mln kilometrów.

Taka odległość, w połączeniu z cechami Merkurego, powodują, że planeta jest ciągle pod wpływem promieniowania emitowanego przez Słońce. Jej masa wynosi zaledwie 5,5% masy Ziemi, a pole magnetyczne jest jeszcze słabsze, ponieważ wynosi 1% ziemskiego.

Czytaj też: Posłuchajcie muzyki stworzonej przez sondę lecącą w stronę Merkurego
Czytaj też: Czym jest asteroida i jak odróżnić ją od komety?
Czytaj też: Ziemia znajduje się rekordowo blisko Słońca. Czym jest peryhelium?

Zamiast terminu atmosfera, celniej w stosunku do Merkurego jest użyć określenia egzosfera. Ta cienka warstwa składa się głównie z tlenu, sodu, wodoru, helu i potasu, będących pod ciągłym wpływem wiatru słonecznego i niewielkich meteoroidów. Owa egzosfera jest jednocześnie zbyt rzadka, by zachowywać się jak gaz.

Merkury posiada atmosferę ok. 100-krotnie słabszą od ziemskiej

Promieniowanie słoneczne wytwarza ciśnienie, które z kolei odpowiada za istnienie ogonów ciągnących się za planetami. W ich przypadku w ogonie znajduje się pył wydobyty z topniejącego lodu.

Czytaj też: Zobaczcie zdjęcia Ziemi z perspektywy sondy, która leci na Merkurego
Czytaj też: Zaobserwowano hybrydę komety i asteroidy. To bardzo rzadkie zjawisko
Czytaj też: Jak powstało słońce?

I choć na Merkurym występuje lód, to nie on tworzy ogon tej planety. Odpowiedzialne są tamtejsze atomy sodu, które tworzą ogon o długości niemal 3,5 mln kilometrów od powierzchni planety.

Chcesz być na bieżąco z WhatNext? Śledź nas w Google News