WRÓĆ DO STRONY
GŁÓWNEJ

Budulce życia powstają tam, gdzie nikt się tego nie spodziewał

Budulce życia powstają tam, gdzie nikt się tego nie spodziewał

Co najmniej jedna cząsteczka stanowiąca składnik tworzący życie może powstawać w surowym środowisku przestrzeni międzygwiezdnej. To zaskakujące, ponieważ proces ten zachodzi z dala od gwiazd i planet.

Chodzi o glicynę, najprostszy spośród 20 standardowych aminokwasów białkowych, bez której nie może istnieć życie. Jak do tej pory wykryto ją m.in. w atmosferze Wenus oraz w jednym z meteorytów. Szczególnie interesująca jest jej obecność w atmosferze komety 67P/Czuriumow-Gierasimienko. Sugeruje to bowiem, że cząsteczka może tworzyć się niezależnie od obecność gwiazd bądź planet.

Czytaj też: Czy życie pozaziemskie może ukrywać się w gwiazdach?
Czytaj też: Teleskop Hubble’a dokonał przełomu w poszukiwaniu życia pozaziemskiego
Czytaj też: Życie pozaziemskie może zniszczyć naszą cywilizację. I to nie za sprawą zaawansowanej technologii

Poza tym, artykuł opublikowany na łamach Nature Astronomy, pozwala sądzić, iż autorzy nowych badań byli w stanie zasymulować rzeczywiste warunki panujące w przestrzeni międzygwiezdnej, wykorzystując jedynie laboratoria. Następnie naukowcy wykorzystali metyloaminę do określenia, czy w podobnych warunkach może tworzyć się glicyna.

Budulce życia mogą powstawać z dala od gwiazd i planet

Umieścili ją w postaci gazowej w próżni zaprojektowanej specjalnie do badania reakcji powierzchniowych w przestrzeni międzygwiezdnej. Całość została schłodzona do temperatury wynoszącej minus 260 stopni Celsjusza, aby umożliwić tworzenie się lodu. Reakcje chemiczne w lodzie doprowadziły do powstania glicyny, a lód okazał się niezbędny do zajścia tego procesu.

Czytaj też: To na tych planetach może występować życie pozaziemskie
Czytaj też: Poszukiwania życia pozaziemskiego? Księżyc może być naszą tajną bronią
Czytaj też: Szukamy życia pozaziemskiego na niewłaściwych obiektach

Następnie badacze ekstrapolowali wyniki uzyskane w ciągu zaledwie jednego dnia, na miliony lat, czyli tyle, ile mogą trwać takie procesy. W ten sposób odkryli, że glicyna może powstawać w przestrzeni międzygwiezdnej, choć w stosunkowo niewielkich ilościach. Tego typu cząsteczki mogą trafiać na powierzchnie komet, planetozymali czy planet i podróżować po kosmosie.

Chcesz być na bieżąco z WhatNext? Śledź nas w Google News