Przez kilka lat pił radioaktywny napój. Efekty były druzgocące

Przez kilka lat pił radioaktywny napój. Efekty były druzgocące

Ponad sto lat temu, na początku XX wieku, zaskakująco dużą popularnością cieszyło się… spożywanie radioaktywnych materiałów bądź stosowanie ich w formie maści.

O radioaktywnych właściwościach uranu poinformował w 1896 roku Henri Becquerel, a później Maria Curie-Skłodowska po raz pierwszy użyła terminu radioaktywność. Nie było jednak jasne, czy jest ona powiązana np. z zachorowaniami na raka.

Czytaj też: 10 innowacji, które odmienią medycynę
Czytaj też: Jak radioaktywne pierwiastki wpływają na utrzymanie życia?
Czytaj też: Sztuczna inteligencja w medycynie

W ówczesnych czasach, co obecnie wydaje się dziwacznym pomysłem, postanowiono tworzyć produkty oparte na radioaktywnych materiałach. Dodawano je do past do zębów, paczek z papierosami, a nawet napojów. Te ostatnie, znane pod nazwą Radithor, przypadły do gustu Ebenowi Byersowi, który był m.in. golfistą. Kontuzja odniesiona w 1927 roku utrudniła Byersowi nie tylko funkcjonowanie w sporcie, ale również w sferze intymnej.

Radithor, czyli radioaktywny napój wymyślony przez Baileya, wywoływał opłakane skutki

Pomóc miał Radithor, czyli przepisany przez lekarza napój, będący w rzeczywistości radem rozcieńczonym w wodzie. Twórca tego niesamowitego medykamentu, William Bailey, prawdopodobnie sowicie wynagradzał lekarzy zalecających swoim pacjentom picie Radithora. Stan zdrowia Byersa się poprawił (choć nie wiadomo, dlaczego), a mężczyzna nie tylko samemu chętnie pił radioaktywny napój, ale również polecał go otoczeniu. Szacuje się, że spożył co najmniej 700 litrów drogiego Radithora.

Czytaj też: Japończycy chcą spuścić do oceanu radioaktywną wodę z Fukushimy
Czytaj też: Jak średniowieczny lek pomaga współczesnej medycynie?
Czytaj też: Pamiętacie dziwny poziom radioaktywności w Europie? Co go spowodowało?

Po kilku latach Byers zaczął tracić na wadze, narzekał na bóle głowy i wypadanie zębów. Jego kości zaczęły się łamać, a w 1931 roku usunięto mu niemal całą górną szczękę oraz część dolnej. Kiedy chory miał 51 lat, pozostało mu zaledwie 6 zębów, a w czaszce widoczne były dziury. Po tym jak zmarł, został pochowany w ołowianej trumnie. Z kolei twórca Radithora odszedł z tego świata w 1949 roku – ekshumacja jego zwłok wykazała poważne uszkodzenia organów powiązane z radioaktywnymi pierwiastkami.

Chcesz być na bieżąco z WhatNext? Śledź nas w Google News